Jazda Poetycka
Jazda Poetycka to organizowane cyklicznie przez Teatr Polski we Wrocławiu spotkania skoncentrowane na słowie i jego interpretacji. Wierszom, czytanym przez zawodowych aktorów Teatru Polskiego we Wrocławiu oraz zaproszonych gości, towarzyszy muzyka na żywo. Prezentowane są teksty reprezentujące różne style, konwencje, kultury i epoki. Mogą zatem przyciągnąć różnorodną publiczność, zarówno grono od dawna zainteresowane liryką i charakterystyczną dla niej kondensacją myśli oraz znaczeń, jak i osoby młode, szukające w słowie poetyckim wyrazu swojego buntu i poszukiwań tożsamościowych.
Wrocławskie spotkania zachowują konwencję spotkań wypracowaną w Krakowskim Salonie Poezji, prowadzonym od 2002 roku przez Annę Dymną. Teresa Sawicka i Jolanta Zalewska, aktorki Teatru Polskiego we Wrocławiu, postanowiły zaszczepić tę ideę nad Odrą.
Czas z poezją jest szansą na chwilę zatrzymania w przytłaczającej nas swym tempem otaczającej rzeczywistości. I choć współcześnie wydajemy się zmęczeni zalewem słów, atakujących nas nieustannie swoim przekazem ze wszystkich stron, wciąż potrzebujemy i szukamy formuł pozwalających uciec od banału, pomagających nam dookreślić nas samych.
Od 2026 roku projekt realizowany jest we współpracy w Wrocławskim Domem Literatury.
Harmonogram spotkań:
2.06.2024
Jan Twardowski, Jestem, bo jesteś
16.11.2024
O śmierci zapomnieć na śmierć
8.02.2025
Bolesław Leśmian, Możliwość innej jawy
22.03.2025
Bolesław Leśmian, Możliwość innej jawy (powtórka)
5.04.2025
Motor kupił Duszan. Utwory nienudne Dariusza Basińskiego
7.06.2025
WspomiJanki, Xięgi Życia
21.03.2026
Tuwim – lekkostrawnie, lecz wykwintnie
24.05.2026
Motor kupił Duszan. Utwory nienudne Dariusza Basińskiego (powtórka)
19.09.2026
Bartosz Porczyk, Szczeliny snów
ANNA DYMNA – absolwentka krakowskiej PWST, a obecnie pedagog tej uczelni. Inicjatorka i twórczyni Krakowskiego Salonu Poezji. Aktorka Narodowego Starego Teatru w Krakowie. W dorobku ma ponad dwieście ról teatralnych, filmowych i telewizyjnych. Za przełomową rolę pierwszego okresu swojej pracy w teatrze uważa epizodyczną postać Zosi w Dziadach A. Mickiewicza w reż. K. Swinarskiego (1973). Jej najważniejsze kreacje aktorskie to m.in. Kora w Nocy listopadowej S. Wyspiańskiego (reż. A. Wajda), Ania w Wiśniowym sadzie A. Czechowa (reż. J. Jarocki), Nina Zarieczna w Dziesięciu portretach z czajką w tle wg A. Czechowa (reż. J. Grzegorzewski), Podstolina w Zemście A. Fredry (reż. A. Wajda). Ostatnio zagrała w spektaklach: Oresteja Ajschylosa i Trylogia wg H. Sienkiewicza (reż. J. Klata) oraz Król umiera, czyli Ceremonie E. Ionesco (reż. P. Cieplak). Jest laureatką niemal wszystkich nagród aktorskich, m.in. Złotego Ekranu, Złotych Lwów, Złotej Kaczki i Złotej Maski. Jest także autorką programu telewizyjnego Spotkajmy się i prezesem Fundacji „Mimo wszystko”. Za swoją działalność otrzymała najwyższe wyróżnienia, m.in. Order Uśmiechu, Medal Św. Brata Alberta i Optimus Humanum.
Inicjatorki i opiekunki wrocławskiej Jazdy Poetyckiej:
TERESA SAWICKA – aktorka teatralna i filmowa; absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie. Karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Narodowym w Warszawie, następnie była w zespole artystycznym Teatru Współczesnego we Wrocławiu, a na początku roku 1985 przeszła do Teatru Polskiego we Wrocławiu, gdzie gra do dziś. Była założycielką i dyrektorką artystyczną Teatru k2 we Wrocławiu. Laureatka wielu nagród, m.in. otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Medal „Zasłużony dla Wrocławia”.
JOLANTA ZALEWSKA – aktorka teatralna i filmowa; absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST we Wrocławiu, a obecnie profesorka w AST we Wrocławiu. W zespole Teatru Polskiego we Wrocławiu od roku 1987. Do swoich najcenniejszych spotkań twórczych zalicza współpracę m.in. z Jerzym Jarockim, Jerzym Grzegorzewskim, Tadeuszem Mincem, Rudolfem Ziołą, Agnieszką Glińską, Remigiuszem Brzykiem, Janem Szurmiejem. Szczególne znaczenie miała dla niej rola Pani Prezydent w Tęczowej Trybunie 2012 w reżyserii Moniki Strzępki. Od lat uczy studentów pracy z wierszem, jak wyjść poza jego schematyczne interpretacje.