Repertuar

Wojtek Ziemilski bierze na warsztat rzecz pozornie niemożliwą: 632 przedstawienia zagrane w Teatrze Polskim we Wrocławiu od 1945 roku zamienia w jeden zabawny i zaskakujący spektakl.

To nie jest akademia ani rekonstrukcja, ale żywa gra z pamięcią sceny. Z archiwum wracają fragmenty dramatów, dialogów i kwestii, które kiedyś wybrzmiały tutaj w różnych estetykach i czasach – a dziś, zestawione na nowo, potrafią śmieszyć, niepokoić, wzruszać albo zaskakiwać aktualnością. Scenariusz-kolaż powstawał z cytatów z setek tytułów. Nie opowiada on historii od A do Z. Dostajemy mapę motywów, natręctw, marzeń, lęków i dziwności, które teatr przez 80 lat wypowiadał głosem aktorów.

Repertuar ma też osobisty dopisek. Reżyser wraca do miejsca, w którym od pierwszych sezonów pracowała jego babcia Halina Dzieduszycka – aktorka i reżyserka Teatru Polskiego. Zestawia zatem pamięć instytucji z pamięcią rodzinną. Teatr to także konkretne biografie.

To przedstawienie wydarza się w szczególnym momencie czasowym i przestrzennym. Duża Scena jest w remoncie, a jednak Repertuar jest grany właśnie na niej. Budynek na chwilę pokazuje swoje wnętrze: warstwy, materiał, konstrukcję. Repertuar robi to samo z pamięcią teatru – odsłania ją warstwami i testuje, jak brzmią w nowym układzie słowa, które kiedyś budowały repertuar.

W spektaklu wykorzystywana jest ścieżka dźwiękowa przedstawienia Menażeria cesarzowej Filissy Henryka Tomaszewskiego (1972), autorstwa Zbigniewa Karneckiego.

Informacje praktyczne

● Spektakl gramy na Dużej Scenie im. Jerzego Grzegorzewskiego, która jest w trakcie remontu, dlatego wejście znajduje się od strony nasypu kolejowego przy ul. Bogusławskiego. Mimo trwającego remontu przebywanie na scenie jest całkowicie bezpieczne.

● Można przyjść godzinę przed spektaklem, zwiedzić scenę (niepowtarzalna okazja!) i wypić kawę w scenicznym barze. Polecamy też słodkie przekąski inspirowane przysmakami Haliny Dzieduszyckiej: kutię Halinki oraz ciasto na bazie konfitury z róży. Bar będzie czynny również przez godzinę po przedstawieniu.

Podziękowania:

• Dorota Głażewska-Ziemilska, Małgorzata Dzieduszycka-Ziemilska, Michał Libera, Sean Palmer, Joanna Krakowska, Grzegorz Bral, Jolanta Krukowska
• Maria Dworakowska – Biblioteka Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego w Warszawie
• Monika Krawul, Monika Sidor – Pracownia Dokumentacji Teatru im. B. Krasnodębskiej Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego w Warszawie
• dr hab. Diana Poskuta-Włodek, Renata Jońca – Archiwum Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie
• dr Magdalena Kasa – kierowniczka Zbiorów Specjalnych i Dokumentacji Teatru Instytutu Sztuki PAN w Warszawie
• Natalia Walczak-Wachowska – Lubuski Teatr w Zielonej Górze
• Elżbieta Kapłon – starszy kustosz Działu Informacyjno-Regionalnego Dolnośląskiej Biblioteki Publicznej im. T. Mikulskiego we Wrocławiu
• dr Barbara Otfinowska – Dział Dokumentów Życia Społecznego Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu

633. premiera Teatru Polskiego we Wrocławiu

UWAGA!
W spektaklu wykorzystywane są efekty stroboskopowe